Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Ο Πόνος της Απώλειας 22 Χρόνια Μετά




24/5/1990 - 24/5/2012. Ακριβώς ίδια μέρα όπως τότε...
Ακριβώς η ίδια γιορτή -της Αναλήψεως- όπως τότε...

Όταν συνειδητοποίησα πως σήμερα είναι όλα ίδια... όπως τότε... πέτρωσα, παρέλυσα και άδειασα συναισθηματικά!!! Ξαναγύρισα σε εκείνη τη μέρα που ξύπνησα το πρωί, βρήκα έτοιμο το γάλα μου και προσφέρθηκες να με πας στη δουλειά μου γιατί εσύ θα πήγαινες αργότερα στη δική σου. Δεν θυμάμαι τίποτα απ'ότι είχε γίνει στη διάρκεια εκείνης της μέρας, αλλά θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια τι έγινε το βράδυ. Πως σε φίλησα για καληνύχτα και μετά από λίγη ώρα σαστισμένη κι έντρομη έτρεξα στο μπάνιο για να δω να βασιλέυει το βλέμμα σου και να λιγοστεύει η αναπνοή σου. Έφυγες ξαφνικά, σιωπηλά και αναπάντεχα.

Και μέσα σε μια νύχτα η ζωή μου  άλλαξε. Και όλος ο κόσμος μου έφυγε κάτω από τα πόδια μου. Και συνήλθα και ξανάπεσα και ο κύκλος συνεχίστηκε. Σήμερα όμως τα συναισθήματα είναι πιο έντονα από ποτέ. Και σκέφτηκα να σε ξαναζωντανέψω στη μνήμη μου με τα τραγούδια που για 'μένα αντιπροσωπεύουν τον αδόκητο χαμό σου.



Γιατί αυτό το ταξίδι είχε το χειρότερο τέλος.
Σ' αγαπώ πολύ, μπαμπά.



Γιατί για εκεί που το 'βαλες καρδιά μου δεν μπορώ να σε αγγίζω και να επικοινωνήσω μαζί σου.
Σ' αγαπώ πολύ, μπαμπά.

Γιατί όντως έφυγες νωρίς και παρόλο που είχα προλάβει να σου πω αυτά που ήθελα, πάντα θα υπάρχει κάτι που έμεινε ανεκπλήρωτο.


Έμεινα μισή, μπαμπά, όταν σε έχασα..... αλλά είμαι εδώ τώρα. Εσύ αντίθετα όμως δεν είσαι εδώ πλάι μου και αυτό είναι που πονάει περισσότερο και δεν θα αλλάξει ποτέ. Σ' αγαπώ πολύ πολύ μπαμπά μου και μου λέιπεις.

Ευχαριστώ όλους όσους διαβάσουν αυτή την ανάρτηση και εκφράσουν λόγια κατανόησης και συμπαράστασης. Η ζωή συνεχίζεται ακόμα κι όταν τα σημάδια της απώλειας μένουν ανεξίτηλα χαραγμένα στην ψυχή σου.

Καληνύχτα.


2 σχόλια:

  1. Xμ, χμ, χμ... Σε καταλαβαίνω απόλυτα... Κι ο δικός μου μου λείπει απίστευτα, αλλά μ' αρέσει να σκέφτομαι ότι κάπου εδώ γύρω τριγυρίζει και είναι ο φύλακας άγγελός μου.
    Κάπως έτσι είναι κι ο δικός σου και το ξέρεις. Γνωρίζω ότι μερικές φορές αυτό δεν φτάνει, αλλά από το τίποτα...

    Σ' αγαπώ πολύ φιλεναδίτσα μου! Πολλά πολλά φιλάκια! Μουααααααατς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπακι μου καλησπερα.Ειμαι σιγουρη πως με νιωθεις γιατι ξερω και για σενα πως αισθανεσαι μετα και απο την δικη σου απωλεια.Τελικα δεν ειναι τυχαιο οτι ειμαστε τοσα χρονια κολλητες!!!!Εκτος ολων των αλλων που μας δενουν και εχουν κανει τη φιλια μας να αντεξει τοσα χρονια,μαλλον θα πρεπει να προσθεσω στα συν οτι ειμαστε και οι δυο.......κοριτσια του μπαμπα!!!!
    Και γω σε αγαπαω πολυ γλυκια μου και αν και ξερω πως και για σενα αυτες οι μερες ειναι δυσκολες και ψυχοφθορες εκτιμω το γεγονος οτι συμπαραστεκεσαι εστω και....μπλοκικα!!!!
    Φιλακια,θα τα πουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή